هفته نامه ی صدای آزادی

هفته نامه صدای آزادی: اینجا کجاست؟ بازدیدهای بدنی؛ موج جمعیتی که با پوششهای مختلف در هم میلولند؛ شلوار شیرازیهای خطخورده، سرتراشیدههای آفتابسوخته، دستبند به دستهای سرگردان که هر کدام با سربازی خسته مسیرهایی اجباری را طی میکنند و در آخر، برخی از خوشپوشهای کت و شلواری که با کیف مخصوص، یکی دو متر بالاتر از مردم راه میروند، تنها گوشهای از روزمرگیهای دادسرای انقلاب در «کوچهی ثبت» کرماشان در این روز پاییزی است.«وراوه» دست از سرم برنمیدارد. اینکه مگر جز کار حرفهای رسانهای چه کردهام که باید این همه تاوان بدهم: ماهها گرفتار اخطار و احضار و دادسرا و دادگاه باشم؟ روزنامهام را با انواع و اقسام تحریمهای یارانهای، کاغذ، آگهی دولتی و… روبرو کنند و عملاً این چراغ فرهنگی را به سوی خاموشی بکشانند! و توقیف تدریجی کنند…در متن کیفرخواستم آمده است: «اتھام : نشر اكاذيب به قصد تشويش اذھان عمومي. بدین شرح که نشریهی مشتکیعنه در شماره 657 خود در صفحهی اصلی از تیتر: درخواست یک صد نفر از اساتید دانشگاه رازی در خصوص آزادی دانشجویان بازداشتی و بازداشت گسترده دانشجویان استفاده نموده است.»به ورودی ساختمان آخر که میرسم، با فضای قدیمی ناخوشایندی روبرو میشوم. سیوشش پلهی بی رنگ و روی قهوهای تیره را پشت سر میگذارم. ساعت را نگاه میکنم. دقیقاً ده صبح روز چهارم مهرماه 1402 خورشیدی است. درِ اتاق شعبه بسته است. ناگهان کسی دستی بر شانهام میگذارد. این پژوهشگر کورد به خاطر من آمده و دقایقی قبل از من رسیده است.روی صندلیهای انتظار مینشینیم. هنوز کلامی گُر نگرفته که با اشاره منشی شعبه به اتاق دادگاه راهنمایی میشوم. در را که باز میکنم، همان میز بلند عدالت را در بالای اتاق میبینم. هفته نامه ی صدای آزادی...

به بهانهی انتشار ویژه نامه ای برای مسعود قنبری نویسنده و شاعر معاصر کورد کرماشان.شما هم با من همعقیده هستید که ادبیات کوردی در کرماشان و ایلام تولیدات ارزنده و قابل دفاعی دارد که می توان درباره چند و چونش تحلیلها و نقدها نوشت. در عرصهی شعر، گامهای بلندی برداشته شده و در حوزهی نثر نیز حرکتهای چشمگیری آغاز شده است اما همچنانکه چشم به راه کارهایی جدیتر در چنین حوزهای هستیم، ضروری است که چنین جریانی به خوبی معرفی شود.نثر به معنای «نثرانگی تعریفشده»اش که در شاخههایی همچون: داستانی، مطبوعاتی، علمی و … بار ارزشهای مستقر یک جامعه را بر دوش می کشد، امروزه یکی از مهمترین نیازهای زبان کوردی در جغرافیای جنوبی آن است. این قطار نثر است که داشتههای فرهنگی امروز ما را به ایستگاههای مهم آینده می برد.اگر نگاهی ساده بر روند شکلگیری نثر در گسترهی کوردی جنوبی بیندازیم، بدون شک هر چه به سمت گذشته، واکاوانه حرکت کنیم با دستانی خالیتر روبروییم. اما در این مسیر استثناهایی ما را ناگزیر به شنای مخالف جریان آب می کند.آمران آیینی سهمی عمده در حیات ناچیز «نثر کوردی» در گذشتهی نه چندان دور این سامان داشته اند. به عنوان نمونه میتوان به ترجمههایی از کتابهای مقدس اشاره کرد. آثاری که در حوالی سدهی گذشته چاپ و منتشر شده اند. انجیل های چهار گانه(متی، مرقس، لوقا و یوحنا) امروز از اسناد معتبر چنین نثری محسوب میشوند.این ترجمهها همهی مؤلفههای گویش کلهری و یا دیگر گویشهای رایج در کرماشان را ندارند. اما میتوان مؤلفههای مشترک گویشها را در این آثار دید. این احتمال وجود دارد که مترجم یا مترجمان، اصالتاً کورد نبوده اند و زبان مادریشان حتی ممکن است غیر ایرانی باشد. از این آثار چنین برمیآید هفته نامه ی صدای آزادی...

سرمقاله صدای آزادی:گڵاڵ پڕ له زیقاوێگ وه هۊر بارن گ بڕێگ له مهردم له ناوێ گیژ ئڵاڵن و هاوارێان وه هۊچ گووشێگ لهو بانهو نیهڕسهێ. ئهمانێگ ههیتاههیت کهس یا کهسانێگ توان بێهنه گژ کهنا و بچنهو بان. ئهوانه گ دهسێیان وه کهن و کن کوو ئڕاێ ئهو بان چێن نیهڕهسێ، تهنیا وه یه نووڕن گ ههر که چێیهو بان، وه ههر چنگڵهپرچیێگ بۊیه، خوهێان بڕهسننه پێا و بکیشنهێهو خوار. دی عهقڵێان نیهڕهسێ گ بۊشن شاهات یه چێیهو بان و هاوارێگ کرد ئڕاێ یه گ گشتێ لهێ زیقاو بێدهرهتانه دران.ئێ مهسڵهته، حاڵ ئمڕوێن ئیمه کرماشانییهیله. ئهڵبهت فره ساڵه وهێ گیچهڵه دچاریم. ئڕاێ شییهو کردن باس خاسه وه چهن مدوو ئاماژه بکهم. وه عنوان کهسێ گ فرهتر له سی ساڵه هامه ناو کار ڕووژنامهوانی و وه قوهڵێگ ڕسانه!، له ههر بهشێگ هۊردهو بۊمه، نموونهیل فرهێگ له ئێ سهرهاته دیمه.بهرپرس ، ههرسهێ له چهو ئیمهوهو بهرپرسه و هاتێه تا کارهیل فرهێگ بوهێدهو پهرتق، ئهمانێگ له بنهچهک، له چهو بانێنهگان، ماموورێگه ئڕاێ یهێدهس کردن و بێ دهنگ کردن و گاههیش سهرکوت کردن ئهوانه گ ماف خوهێان لهێ کارمهزرنهیله توان.له دنیایل کولتووری، کومهڵاێهتی، عابووری و ڕامێاری ئێ گیچهڵه له وینهێ شێرپهنچه، پهنجه کوتاسه تمام ڕهگ و ڕیشێمان. پرسێار گرینگ یهسه: ئڕا لهێوا وه پیمان هاتێیه؟! وه ئعتقاد من له چهن دهروهچهو باهێهس وهێ گهپه بنوڕیم.دهروهچ ئهوهڵ: ههر گیچهڵێگ ئڕاێ ئاێهمهێل ئهڵکهفێ، ئهگهر خاس هۊردهو بوود، دۊنێ شوون پا چرکنهگهێ خوهێ ها له ناوێ و دهس ئهوهڵ ک وهشیاێه، خوهێ داسه خوهێ!. فهرههنگ ناشیرن هفته نامه ی صدای آزادی...